GEDICHT OP DE GRAFSTEEN VAN KEZBAN (vertaling)

De dood heeft haar op een zomeravond gepakt

Immers de engel van de dood achtervolgde haar voortdurend
dat wist zij,
daarom was zij bang,
maar zij vertelde dat aan niemand

Net als een vogel nam zij haar twee jonkies onder de vleugels eer zij
kon vliegen naar de toekomst van haar dromen, overkwam haar echter
hetgeen waarvoor zij zo bang was, doormiddel van dwaze kogels zakte
zij op de stoep in elkaar

Verbrand, geroosterd zijn vele harten, tranen hielden niet op het is
toch niet eenvoudig, een moeder, een kind, een zus, een vriendin,
en nog belangrijker een mens is uit ons midden gegaan

Voortaan hoef je niet bang en verdrietig te zijn,
slaap rustig mama,
naarmate wij opgroeien zal onze liefde voor jou,
en verlangens naar jou toenemen

Nimmer zal noch God
zullen noch wij als kinderen van de man
die ons van onze moeder heeft gescheiden,
hem vergeven.

Moge je aarde veel en je geest in reine zijn
en moge de bede die wij voor je doen aanvaard worden. El-Fatiha (vers
uit de Koran) voor de geest van onze lieve moeder, Kezban Vural.

Medine en Cihan